1. Xaosun, qanın və qəddarlığın hökm sürdüyü bir dünyada öz prinsiplərinə sadiq qalmaq hər kəsin bacaracağı iş deyil. Nacho Varga məhz bu ziddiyyətlərin ortasında, dəyərlərini itirməmək üçün son nəfəsinə qədər mübarizə aparan nadir personajlardan idi. O, Salamanka kimi qüvvətli və amansız bir klanın daxilində təkbaşına və ya bəzən Maykın dəstəyi altında böyük gedişlər etdi. Cəsarət məsələsində isə Salamankalardan nəinki geri qalmır, hətta soyuqqanlılığı ilə onlardan bir addım öndə dayanırdı.

Əslində, Nachonun yaşadığı həyat bizə göründüyü qədər uzaq deyil. Bir çoxumuz gündəlik həyatda oxşar mühitlərin içindəyik. Ətrafımızdakı insanlar, ailə, iş yoldaşları və ya cəmiyyətin dayatdığı normalar bəzən bizi öz həqiqi dəyərlərimizdən uzaqlaşdırır. Nifrət etdiyimiz insanlarla hər gün eyni masada oturmaq, onlara saxta gülümsəmələr "bəxş etmək" və bu sistemin bir parçası olmağa məcbur qalmaq insanı ruhən tükədən ən ağır yükdür. Nacho da illərlə Salamankaların simasında bu mənəvi işgəncəni yaşadı, lakin o, bu bataqlığın içində atasını (öz saflığını və keçmişini) qorumağı bacardı.

Lakin məsələyə digər tərəfdən, yəni Kartelin "əxlaq kodeksi" ilə baxdıqda mənzərə dəyişir. Don Eladio və Salamankalar üçün Nacho, sözün əsl mənasında, bir "rata" (siçovul), yəni xain idi. Çünki daxil olduğu yolun bərbadlığını və qaydalarını əvvəlcədən bilirdi. Kartel nə qədər şər bir struktur olsa da, öz daxilində sadiqlik (loyallıq) prinsipləri üzərində qurulub. Nacho, mənsub olduğu bu qaranlıq sistemin dəyərlərinə xəyanət etdi. Niyyətinin nə qədər ali olması, ailəsini qorumaq istəyi, Kartelin gözündə bu xəyanəti qanuniləşdirmirdi.

Sonda Nacho, həm bir "xain" kimi sistemin təməllərini sarsıtdı, həm də bir "oğul" kimi öz mənəviyyatını xilas etdi. Onun ölümü sadəcə bir personajın gedişi deyil, qaranlıqla işıq arasında sıxılıb qalan bir insanın, bir ruhun ən epik etirazı idi.